Sankage Steno

Ganun talaga.

Let’s make baka, Manong Driver!

I was waiting for my Uber ride this morning when I saw so many empleyado walking along this pokpok-famed street in Makati. Then I remembered, there was a nationwide strike nga pala. Gosh, so hirap naman when you’re a minimum wage earner who can’t afford Uber or Grab twice daily. Imagine, walking to your office because there’s no jeepney to take you there?

Unless you want to make papawis early in the morning, that’s kinda sad kaya.

But I realized, it must be more lungkot ever to all the manong drivers out there who won’t have any kita today because of the strike. How will they make pakain their family if they don’t make pasada today, di ba? How can they make paaral their children if they won’t have any kita nga?

It’s kinda nakakabilib to know that the kuyas and manong drivers all over the country are one in making laban for their right. E why naman kasi the government have to scrap all those old jeepneys any-any? Why not help them na lang to purchase a new one? Or improve public transport altogether and find other trabaho for these drivers?

Our politicians talaga don’t make isip very thoroughly before making policies and decisions. Tapos their solutions pa are almost always anti-mahirap. I’m not mahirap, you know, pero why must we always sacrifice these lumpenproletariat or the powerless to make our lives more maayos and more komportable?

It boggles my UP-educated mind talaga.

Maybe these politicos are making sipsip to some businessmen who want to monopolize or privatize the transportation sector. Maybe they want to make kickback from these supposed investments. Or maybe they have business interests talaga kaya they want to say bye-bye na to the old jeepneys. So sad.

That’s why I cancelled na my Uber ride. I just joined the hundreds of empleyado walking along the pokpok-famed street in Makati as pakisama to them and as a show of suporta na rin to our hard-working manong drivers.

Buti na lang I did not make suot my Inglewood shoes today because it’s masisira agad. I’m wearing Marikina-made leather shoes. They’re so comfy naman and matibay as well, perfect for making baka on the streets of Makati. To all the kuyas and manong drivers out there, this lakad is for you.

EDSA pa rin, mga ulol!

Kung nakakapag-cosplay ka ngayon ng kahit na sinong paborito mong anime character, dahil ‘yan sa EDSA People Power Revolution. Noong panahon ng martial law, bawal ang mararahas na palabas o cartoon tulad ng Voltes V at Daimos. In short, bawal ang karamihan sa mga anime kaya wala kang mapapanood na Eugene, Naruto, Luffy o Ichigo sa TV. Wala kang maiidolong fictional character. Walang cosplay.

Kung nakakapagtrabaho ka sa BPO ng graveyard shift; kung nakakagala at nakaka-party ka sa The Fort, sa Ermita, sa Morato, sa Libis o sa Makati Ave.; kung nakakapanood ka ng last full show sa sinehan; kung nakikipag-eyeball ka sa mga match mo sa Tinder o Grindr ng disoras ng gabi; at kung nakakasakay ka ng eroplano nang gabi o madaling-araw, dahil ‘yan sa EDSA. Noong panahon ng martial law, may curfew. Bawal lumabas ng bahay kapag gabi na o madaling-araw.

Kung nakakapagbasa ka ng balita sa Rappler, Inquirer, Star, Bulletin, Interaksyon, NY Times at BuzzFeed; kung nakakanood ka ng mga ulat sa ABS-CBN, GMA, TV 5 at CNN; at kung nakakapakinig ka sa iba’t ibang AM stations sa radyo tulad ng DZMM, DZBB at DZRH, dahil ‘yan sa EDSA. Noong panahon ng martial law, puro government-owned media lang ang meron. Kung may iba mang nakakapagbalita, puro positibo lang laman at walang ulat tungkol sa korapsyon, krimen o kahit ano pang masasamang impormasyon tungkol sa bansa at sa gobyerno.

Kung nakakaya n’yong sabihan ng abnoy si Noynoy, gaga si De Lima, adik si Duterte, bobo si Mar, lugaw queen si Leni, magnanakaw si Gloria, matandang hukluban si Enrile, at korap sina Estrada at Revilla, dahil ‘yan sa EDSA. Noong panahon ng martial law, bawal tuligsain ang mga nasa kapangyarihan. Hindi ka pwedeng magsabi ng masama sa mga pulitiko natin. Kundi, kulong, torture o katay ang aabutin mo.

Kung nababasa mo ‘tong sinulat ko, kung nakakapag-Facebook ka, kung nakakapag-tweet ka, kung nakakapag-post ka sa Instagram, kung nakakagawa ka ng fake accounts, kung nakaka-like ka ng kahit ano sa social media, kung nakakapag-comment ka anonymously, kung nakakapagsabi ka ng kabobohan o katalinuhan online, at kung malaya mong naipapahayag ang kahit anong tumatakbo sa isip mo, dahil ‘yan sa EDSA. Noong panahon ng martial law, limitadong-limitado ang pwedeng sabihin ng mga Pilipino. Siil ang kalayaan sa pamamahayag at pagsasalita.

Kung sa tingin mo e walang kwenta ang EDSA, kung sa tingin mo e hindi mahalaga ang diwa ng EDSA at kung hindi ka naniniwalang may mabuting naidulot ang EDSA sa Pilipinas at sa ibang bansa sa mundo, kita tayo. Ililibre kita ng kape. Sagot ko na.

Laban na ulit, mga ulol!

Akala n’yo siguro tumigil na ‘ko sa pagtuligsa sa mga nakamamatay at balikong polisiya ng rehimeng Duterte, hano? Nagkakamali kayo, mga ulol! Nag-break lang ako saglit dahil a) Valentine’s Day, b) travels (for leisure and for work), at c) I have a life, mga ulol.

Mas tumalino pa ‘ko ngayon dahil naka-attend ako ng conference on pain management, kaya lalo kong naintindihan kung ga’no kahalaga ang opioid sa lipunan, lalo na sa mga may sakit, kung tama ang paggamit, kung may maaayos tayong batas, kung may sapat tayong kaalaman dito at kung hindi adik sa fentanyl ang pangulo ng bansa natin.

E ikaw, anong natutunan mo sa loob ng walong buwang panunungkulan ni Duterte bilang biggest asshole ng Pilipinas?

Ako, bukod sa input ng mga ekspertong napakinggan ko, lalo kong napatunayan na etong war on drugs ng pangulo n’yo e war against the poor talaga. Kawawang mahihirap, laging napag-iinitan. Again, sinong big fish/drug lord na ba ang nahuli at napakulong ng mga pulis natin? Si Peter Lim? Haha! Patawa kayo, mga ulol.

Tapos ngayon bubuhayin n’yo pa yung death penalty? At hindi kasama ang plunder at rape sa mga mapaparusan nito? Ang lalaki n’yo talagang hunghang, mga ulol. Obvious namang hindi na gumagana at tumatalab ang reason sa inyo. Ang kaisa-isang reason na lang na pinapairal n’yo e “Heil Duterte!”

Sorry na lang kayong mga panatiko dahil di ako titigil sa pagpapamukha sa inyo ng katangahan at karahasan ninyo. Kung sa tingin n’yo e pinagyayabang ko lang na mas matalino at mas matapang ako sa inyo, well, byproduct lang ‘yan ng kamangmangan at kaduwagan n’yo. Anti-intellectual kayo, di ba? Anti-opposition kayo, di ba?

You can’t stop me, mga ulol.

At kung gusto n’yong makaganti sa ‘kin, hanapin n’yo ‘ko sa EDSA sa Sabado dahil isa ako sa libu-libong dadalo sa protesta laban sa walang habas na pagpatay ng mga pwersa ng pamahalaan sa maraming Pilipino, laban sa unti-unti n’yong pagkitil sa ating demokrasya at laban sa mga uri ninyong bobo, duwag at mga ulol.

Nakapag-recharge na ulit ako, with upgrades, kaya LABAN!

%d bloggers like this: